Vergissingen.

Er wordt nog wel eens een vergissinkje gemaakt bij de gasindustrie. Meestal in eigen voordeel. We gaan er een lijstje van bijhouden.

Allereerst de blunder van EBN over de voorraden schaliegas. Die werden in 2009 sterk overdreven, het zou om vier keer het gasveld in Groningen gaan. Twee jaar later is daar nog maar een kleine fractie van overgebleven, hooguit voor tien jaar Nederlands gasverbruik.

In een artikel in De Gelderlander over schaliegas bij Nijmegen zegt de heer Peeters van TNO dat het nog tien jaar duurt voordat men met schaliegas kan beginnen. Als we zelf gaan rekenen komen we op veel minder. Anderhalf jaar voor het onderzoek van Minister Verhagen en de politieke besluitvorming daarover. Bij een voor ons negatief besluit vier jaar voor de exploratie. En als er inderdaad economisch winbaar gas zit kan men na die twee jaar echt wel beginnen. Hooguit vier jaar voor de eerste proefboringen, en zes tot zeven jaar voordat het gas gewonnen gaat worden.

In het nieuwsblad voor de Vecht- Amstel en Rijnstreek beweert de heer Windhorst van de NOGEPA geruststellend dat de boorlokaties zo’n twaalf kilometer uit elkaar zullen liggen. In verschillende rapporten wordt gesproken over anderhalf tot twee kilometer, en de praktijk in de Verenigde Staten laat nog kleinere afstanden zien.

Shell CEO Peter Voser zegt in een interview met de BBC dat fracking-chemicalien biologisch afbreekbaar zijn. Dat is gedeeltelijk waar, bijna alles is biologisch afbreekbaar, ook Voser zelf. Maar biologische afbraak in de diepe ondergrond gaat uiterst langzaam vanwege gebrek aan zuurstof. Bovendien wil ‘biologisch afbreekbaar’ niet zeggen dat de afbraakproducten onschadelijk zijn. Die kunnen zelfs giftiger zijn dan de afgebroken chemicalien zelf.

We vermoeden dat dit lijstje nog wel langer gaat worden.