Eerste reactie onderzoeksrapport schaliegas: onzorgvuldig haastwerk

Stichting Schaliegasvrij Nederland heeft kennis genomen van het openbaar worden van het onderzoeksrapport naar de risico’s voor mens en milieu van schaliegas en steenkoolgas, dat in opdracht van het ministerie van EZ is uitgevoerd door het consortium Witteveen+Bos, Fugro en Arcadis, en waaruit zou blijken dat de risico’s van winning van schaliegas “goed te ondervangen” zijn. Gezien de omvang van het rapport is het voor ons nog niet mogelijk om een uitgebreide inhoudelijke reactie te geven op het rapport, maar een eerste lezing bevestigt de vermoedens die SSN eerder al uitte: het rapport is een onvolledig, onzorgvuldig en in onze ogen ongeloofwaardig stuk haastwerk geworden.

“De door het consortium geraadpleegde bronnen zijn beperkt, en geven geen goed beeld van de huidige stand van zaken wat betreft wetenschappelijke kennis over de impact van onconventionele fossiele brandstof extractie,” aldus SSN vice-voorzitter Willem Jan Atsma. “Een aantal essentiële studies en rapporten zijn simpelweg buiten beschouwing gelaten, zoals de studies naar de aanwezigheid van methaan en propaangas en van zware metalen als arseen in drinkwaterbronnen in de omgeving van schaliegasputten.”

“Tegelijkertijd hanteert het consortium een aantal aannames die niet opgaan,” zegt voorzitter en aardwetenschapper Ko van Huissteden. “Zo wordt er gesteld dat geïnduceerde bevingen die samenhangen met het boren naar schaliegas en met frack-werkzaamheden niet sterker zullen zijn dan respectievelijk 3.0 en 1.0 op de schaal van Richter. Cuadrilla heeft in Groot-Brittanië twee bevingen veroorzaakt met hun fracking operaties die beide zwaarder waren dan 1.0 (respectievelijk 1.4 en 2.3). In Canada zijn zelfs bevingen veroorzaakt door fracking waargenomen die een sterkte hadden tot 3.8 op de schaal van Richter. Ook aannames wat betreft waterverbruik zijn slecht onderbouwd, en het rapport suggereert dat methaanlekkage niet plaatsvindt zolang het vrijkomende afvalwater maar niet in open bassins opgevangen wordt, terwijl dit slechts één van de wegen is waarlangs methaan kan weglekken.”

“Waar wij ook in de klankbordgroep op gehamerd hebben, is het berekenen van de kosten van alle eventuele risico-mitigerende maatregelen. Dit is echter slechts zeer summier uitgewerkt, zodat ook niet na te gaan is of dit kostenplaatje klopt – maar dat is wel van groot belang voor de bepaling of zo’n boring rendabel zal zijn, en dus ook voor het nut-en-noodzaak vraagstuk,” voegt Atsma toe.

Van Huissteden: “Wij gaan de komende tijd het onderzoeksrapport aandachtig bestuderen, en zullen op een later moment met een uitgebreide reactie hierop naar buiten komen. Wij hopen dat minister Kamp in zijn besluit om proefboringen naar schaliegas al dan niet van start te laten gaan zich niet alleen laat leiden door dit zeer onzorgvuldige rapport, maar dat hij ook een realistische afweging maakt van nut en noodzaak, duurzaamheidsdoelstellingen, en maatschappelijk draagvlak.”